Monday, 7 November 2016

கடந்து போகும் வானம்..!!


உன்னை தேடி என் விழிகள்
அலையத்துவங்கிய
சில நொடிகளில்
எச்சரிக்கை மணி என்னுள்
அடிக்காமல் இல்லை

நீ
கடந்து போகும் வானமா ?
இல்லை
காலம் கடந்தும் வாழ போகும்
என் ஒற்றை வானமா ?

இதுவும் கடந்து போகுமா
இல்லை
இதயம் கடத்தி போகுமா ?

கடந்து போன பலர்
கடக்க போகும் சிலர்
கிடைக்க போவது யாரோ..!

கண்ணீர் துடைக்க
போவது யாரோ?

எச்சில் இலை
எடுப்பார் யாரோ?
தொடுவார் யாரோ?

மனிதத்தனம் இறந்து வாழும்
மனிதர்கள் கடந்தவன்
நான்!

மனிதம் தொலையா
இதயம் கொண்ட
சிறு குழந்தை தான்!

ஓடுபாதை தவறென தெரிந்து
ஓடுவதை விட
நிறுத்திக் கொள்வது நல்லது..!

சில கனவுகள்
கனவாகவே இருப்பதும்
சில ஆசைகள்
அடையாமல் விடுவதும்
சில நேரங்களில்
நன்மை பயிர்க்கும்..!

வினாடிகள் நிமிடங்களாய்
வினாடிகள் வருடங்களாய்
வினாடிகள் யுகங்களாய்
வாழ பழகினேன் !!

யுகம் யுகமாய் காதல்
வாழ்வு வாழ வந்தேனே!!
காதலை வாழ செய்தேனே!

காதல் சிசு..!!



நாளொரு மேனியும்
பொழுதொரு வண்ணமுமாய்
நீ வளர்த்த உன் காதல்
தேய்பிறையென...
நீ வளர்த்த என் காதல்
முழு நிலவென
வளர காண்கிறேன்...!

என்ன ஆகும் நீ வளர்த்த
நம் காதல்..!

தாய்மை உணர்கிறேன்!!!
உன்னால் - என்னுள்
உதித்த காதல்
இதயத்தில் கருவாக..!

என் இதய துடிப்போடு
நம் காதல் கருவின்
துடிப்பும் கேட்கிறேன்..
தாய்மை அறிகிறேன்!

பொத்தி போற்றி நம்
சிசு வளர்க்கிறேன்!!
காரணமற்ற செயல்களின்
காரணமாய் அச்சம் கொள்கிறேன்!

காதல் சிசு
கண்ணில் காண்போமா
இல்லை நம்
காதல் குழந்தையின்
கருவறுப்பாயோ..?

தோற்றம்....மறைவு..!


உன் கண்ணோரம்
காதல் கண்டது நிஜம்
நீ என்னோடு
காதல் கொண்டது நிஜம்
எக்காரணம் கொண்டு
உன் கண்ணின்
காதல் கழற்றி வைத்தாய்..?

உன் நெஞ்சோரம்
காதல் ஆசை கொண்டது நிஜம்
காதல் கடல் இறங்காது
கரையோரம் காதல் கழற்றி
வைத்ததன் உண்மை என்னவோ?

ஏமாற்று வித்தைகளில்
எல்லா முறையும்
ஏமாற்றம் கொண்டும்
மாற்றம் கொள்ளாத என் மனம்!

எதனின் நினைப்பில்
நாடகம் போடுகிறாய்?
என் நினைப்பில்
நாடகம் துறப்பாயோ?

என் நினைவை நெஞ்சில் கொள்வாயோ
இல்லை
கொண்ட நினைவையும்
என்னையும் கொல்வாயோ?

ஆசைகள் நீட்டியதும்
என்னுள் ஊட்டியதும்
உன் விழிகளும்
மொழிகளும் தானே..!

தானென தோன்றி
வரவில்லையே!
தோற்றம் கொடுத்த உன் விழிகள்
மறைவு தந்த உன் மொழிகள்..!

இனி மேலும் வேண்டுமா?
இனி இறைவனை வேண்டுமா
என் மனம்...?

காதல் பறவை
விடுதலை செய்வாயோ?
காதல் துறந்து
பறவை கொல்வாயோ?

நரம்புகள் அறுந்த நாண்..!

நெஞ்செனும் கூட்டில்
நானும் ஒரு
நல்வீணை செய்து
காதல் இசை மீட்டினேன்..!

உன் விழிகளோடு
உன் நினைவுகளோடும்
மட்டுமே
நிஜங்கள் பழகினேன்..!

உன் விழிகள் பார்த்தே
விஜயம் கொண்டன
என் தினசரிகள்..!

உன் குரல் கேட்கையில்
த்வனி நாதம் கொண்டு
காதல் ராகம் பாடினேன்...!

அடங்காத ஆசைகள்
என்னோடு உன்மேல்..!
அடைய வேண்டி
வேண்டிய தெய்வங்கள்
என்னின்
எண்ணிக்கையில் இல்லை ..!

உன் நிஜங்கள் அறிகையில்
நாட்களின் நீளம்
புரிகிறது!
நெஞ்செனும் காட்டில்
கனவுகள் எரிகிறது!

தூரங்களின் வெறுமைகள்
பிரிவின் தனிமைகள்
புரிந்தன
என் மனமும்
என் கனவும்..!

இன்றும் அவ்வீணை
என்னோடு  உண்டு..!
நரம்புகள் அறுந்த நாணில்
நானும் இல்லை
நாணின் இசையும் இல்லை..!

Thursday, 3 November 2016

நம்பிக்கை விதை...கவிதையாய்..!!


எங்கே
எதனின்
எதனால்
எப்பொழுதுகளில்
உன்பால் நம்பிக்கை விதை
விழுந்தது
என்பதை நானறியேன்..!

காரணங்கள் அற்று
விழுந்த விதையின்
விருட்சம் காண்கிறேன்
என்னுள்ளே...!

விழுந்த விதை
வாழ்க்கை கவிதையாய் இன்று..!

என்னை பூமியில் விதைத்த
என் தந்தையின்
அன்பும் பண்பும்
நேசமும் பாசமும்
உன்னோடு நான் காண்கிறேன்..!

இது
காதலின் செயலோ
நட்பின் நேசமா
புரியவும் இல்லை
தெரியவும் இல்லை!!

இருந்தும்
தினமும் ஏங்குகிறேன்
கடவுளிடம் வேண்டுகிறேன்...!
வரம் வேண்டும்
உன் விரல் பிடித்தே
வர வேண்டும்..!

உன்னோடு யாவும்
என் வாழ் முழுதும்
கிடைத்திட வேண்டும்..!
நீயே என் வாழ்வின்
ஆதாரம் ஆகிட வேணும்.!

Monday, 31 October 2016

யாவும் காதலை சாரும்!!


தொலைத்த நன் கோடாளிகள்
எத்தனை எத்தனையோ..
தொலைந்த கேடாலிகள்
எத்தனையோ?

பிறிதோர் சொல் இனி கேளேன்
பாதியில் பிரிந்தோர்
சொல் இனி கேள்வேனோ?

மதி மறந்த கதி
சுற்றம் துறந்த சதி
முற்றும் தொலைத்த விதி
யாவும் காதலை சாரும்!!

என்னின் பாதியாய்
என்னின் பதியாய்
நீ!!

என் காதல் இனி
நீ ஆகிட வேணும்..!
காதல் - இனி
நாம் ஆகிடவேணும்..!

இனிப்பு எடுத்து கொள்ளுங்கள்..!



இளைப்பாற நேரமின்றி 
கவலைகளில் களைப்புற்று 
காதல் நினைவுகளோடு 
நாட்கள் நகர்த்தினேன் 
நானும் தான்..!

வெகு நாள் களித்து
களிப்புறும் நிகழ்வு 
காண கண்டேன்..! 
கண்ணோடு 
கண்ணீர் கடல் கொண்டேன்!!

தூக்கம் வராத ஒரு
நடுநிசியின் பின்னிரவில் 
நானும் ஓர் 
உறுதி கொண்டேன்..!

விருப்பம் அற்ற மாற்றங்கள் 
மிகவும் 
துயரமானவை!!
இனி யதார்த்தம் உணர்ந்து 
வாழ பழகினேன்..!

என்னின் வைராக்கியங்கள் 
அனைத்தும் 
உன் அன்பிற்கு முன்னால் 
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் 
தன் பலம் தொலைத்தன..!

ஒவ்வொரு முறையும்
பார்க்கையில் 
ஏதேதோ அர்த்தம் தாங்கி  
சிரிக்கிறாய்..!

மிகை ஆகாத அளவில் 
உலகின் மிக அழகான 
சிரிப்பை 
உதிர்க்கிறாய்!
அஃது சிரிப்பு அல்ல 
சிம்பொனி..!

உன் விரல் பிடிக்கிறேன் நான்..!
வெட்கம் உதிர்க்கிறாய்..நீ!
இனிப்பு எடுத்து கொள்ளுங்கள் 
காதல் பிறந்துருக்கிறது..!