தீரா காதல்..!

எக்காரணம் கொண்டு
இங்கு வந்தேன்..!
காதல் காரணியாய்
செயல்பட...

செயலற்று போன நான்
கடல் கடந்தேன்...
காதல் கடக்க முடியாமல்..!

காதலின் மீதமாய்..
கடைசியாக நீ
வீடு வந்த பொழுதில்..

என்னோடும்
என் வீடோடும்
சிதறவிட்டு சென்ற
வெட்கங்கங்களையும்
காதலையும்
உன் கடைசி கண்ணீரையும்
சேகரித்து உடன் கொண்டு வந்தேன்..!

கசையடி தந்து
காதல் விசை
திசை மாற்றி ஒரு பயணம்..!

ஏகாரமாக உனை சொல்லினும்
ஓகாரமாக நானும் சேர்கிறேன்..!

மிரட்டும் காதல்..
துரத்தும் நினைவு..
அரட்டும் விதி..
உள்ளடங்கி போகும் நான்..!

என்று தணியும் என்
தீரா காதல் பசி..!

அள்ளி பருகி வாழ் ரசித்திடும்
முன் ஓடி போனது ஏனோ..?
அடங்கி போகையிலே
அதிர்ந்து பேசுவது ஏனோ??

சொல்வேதல்லம் கேட்ட நொடிகள்
மாறிய தருணம் எதுவோ?

அடங்கி போய்விடாதோ
என் காதல் பசி
இத்தனை அடிபட்டும்..!
இன்னும் ஏன் பசி
ஏக்கம் என்னோடு..!

என்று தணியும் என்
தீரா காதல் பசி..!
மிகைப்படுத்தல் ஆயினும்
நிஜம்
நீ மட்டும் தான்..!

உலகம் சுழலும்..! உன்னுள் சுழலும் உலகம்..!

கால சுழற்சியில்
ஏதேதோ மாற்றங்கள்
நம்முள்ளே..!

வாழ்க்கை நடைமுறையில்
நடையில்....
நரை பொங்கிடும்
என் தாடியிலும்..!

ஏதோ ஓர் அலுவலாய்
எங்கோ செல்கையில்...

நெரிசல் மிக்க
அந்த நாற்கரச்சாலையின்
போக்குவரத்து சமிக்கையில்
எதிர் உன்னை காண
நேர்கின்றது..!

பார்த்த கணம்
பிரமிப்பில் ஆழ்த்தி
மௌனிக்கச்செய்த காலம்..!
இத்தருணத்தில் நம்மை
இட்டது ஒரு கோலம்..!

உருமாறி நிறம்மாறி
மனம்மாறி
திசைமாறிய நாம்..!
இன்று..
காலங்களும் கோலங்களும்
மாறி..!

அத்தனைகால
திடகாத்திரத்தை  உடைத்து
என்கண்ணில்
பெருக்கெடுத்தது நீர்..!

அந்த நாற்கரச்சாலையில்...
பேருந்தின்
ஜன்னல் கம்பிகளில்
இடுக்குகளின் ஊடே...

நம் நான்கு கண்களும்
மௌன பாஷைகளை
பேசிக்கொள்கின்றன..!

மெல்ல மெல்ல நம்
ஆழ் நினைவுகள்
என்னை கொல்கின்றன..!

உன் வயிற்றின் வீக்கம்..
முகத்தில்
ஒளிரும் வெளிச்சம்..
காண்கையில் - நீ
தாய்மையின் அருகாமையில்
இருப்பதாய் சேதி
சொல்கின்றதே..!

நிஜம்தானோ....?

குழந்தேயென என் விரல்
பிடித்து சாலை கடந்தவள்
தானே நீ..!
எங்கு என் விரல் விடுத்தாய்..!

நானே உயிர்..
நானே உலகம்...
என்று சுற்றியவள்...!

இன்று உனக்குள்ளே ஓர்
உயிர் உலகம்
சுழலும் தருணத்தில்
காண்கிறேன்...!

இதோ!
சிவப்பில் இருந்து
மஞ்சளென மாற போகிறது..!

பச்சைவிளக்கு வருகையில்
மீண்டும் திசை
மாற போகும்
பயணம்..!

போய் வருகிறேன்..!
இல்லை போய் வா..!

இனி எங்கனம்
எப்பொழுது
காண்போம்
என அறியாமல்
விடை பெறுகிறோம்..!

கைப்பிடியளவேனும்
நம் காதல்
வைத்திருப்பாயா
உன் நெஞ்சோரத்தில்??

வலியின் வடிவம்..!

பார்வைகள் தூரங்கள்..!
நாட்கள் தாண்டிய
நம் இரவு பேச்சுக்கள்...!
இன்று ஆண்டுகள்
கடந்தும் பேசாமல்..!

கடிதம் என்பது தூரங்களின்
காகித வடிவம் - எங்கேயோ
படிக்கையில் பதிந்தது..!

இக்கவிதை இதயத்தின்
வலியின் வடிவம்..!

தூர தேசத்து காதலியே
கிடைக்குமா உனக்கும்
எனை பற்றிய சிந்தனைகள்..!

நல்வாழ்வு வாழும்
சாட்சி சொல்லும்
உன் புகைப்படங்கள்..!

தகவல் தந்திடும்
தகவல் தொழில்நுட்பங்கள்..!

உல்லாச பயணங்களின்
சான்று சொல்லும்
உன் செயலியின்
ஓர் பதம் போதும்
எனக்கு!

இத்துணை மத்தியில்
அத்துணை இடையில்
என்னை பற்றிய சிந்தனைகள்
சிறிதேனும் துளிர்த்ததா..?

ஆண்டுகள் கடந்தும்
நொடிகளில்
அரங்கேறிடும் உன்
பொன்முகம்..!!
விழி மூடி திறக்கையில்..!

தன்
வாழ்நாள் வீரியம் அழித்து..!
அன்பிற்கினிய காதல் அளித்து..!
வாழ்வுதனை விரயத்து
வாழும் நீசன்..!

என்றேனும் எவரேனும்
உன்னிடத்தில்
ஒரு கெட்ட எடுத்துக்காட்டு
கேட்கையில்
தயவு  செய்து
என்னை எடுத்து காட்டு...!

ரகசிய சிநேகம்..!

ரயிலுக்கும் எனக்கும்
எப்போதும் ஓர்
ரகசிய சிநேகம்..!

நண்பனின் தோள் என
என் சோகங்கள்
தாங்கிடும்..!

கவலைகள் மறக்க..
கண்ணுறங்க..
தாலாட்டு பாடிடும்..!

அதனின் தண்டவாள
தாளச் சத்தங்கள்
சங்கீதங்களாய்...

ஜன்னல் ஊடே
கடந்து போகும்
சோடியம் வெளிச்சங்கள்
மின்மினி பூச்சிகளாய்...!

அதனோடு செல்கையில்
எப்பொழுதும்
கற்பனைகள் கரை
கடந்து ஓடிடும்...!
கவிதைகள் ஊற்றெடுக்கும்..!

எல்லா ரயில் பயணத்திலும்
காதல் கவிதைகள்
எழுதிடும் மனம்..!

இம்முறை என் காதலை
ரயிலோடு
இன்னொரு பெட்டியாய்
இணைத்து கொள்கிறேன்!!!

கடல் கடந்திடும்
விமான பயணத்தில்
கூட தோன்றியதில்லை..!

சிநேகிதனின் சிநேகிதன்
போல...
ரயில் சிநேக
நண்பர்கள் வாழ்வில்
உண்டு..!

எல்லோர் வாழ்வும்
ஓர் கதை சொல்லும்!
வாழ்க்கை பாடம்
சொல்லும்..!

என் வாழக்கை பயணத்திலும்
கதைகள் உண்டு..!
கதையின் கரு
உவமைகளாய் ரயிலோடு...!

தத்தம் நிறுத்தங்களில்
இறங்கியதோடு சிநேகம்
மறந்தோர் சில உண்டு..!

நிறுத்தங்கள் வரும் வரையில்
வேண்டி சிநேகம் வளர்த்தோர்
பல உண்டு...!

தனி ரயில் பயணத்தில்
சில சிந்தனைகள்
எப்போதும்
என்னோடு பயணிக்கும்...!

பயணத்தின் பின் செல்லும்
பொருட்களோடு
ஒரு போதும் போட்டியிட்டு
விட்டு சென்றதில்லை
நினைவுகள்..!

சில சமயங்களில்
யாரிடமும்
சொல்லிட முடியா
காரணங்கள் கொண்டு
வெற்றிடம் குடியேறும்
மனதோடு..!

தாய் மடியென...
தோழனின் தோள் என..
தோழியின் நேசம் என..
காதலியின் வாசம் என..

ஒவ்வொர் முறையும்
ரயில் பயணம்
சின்னதாய் சிலிர்க்க வைத்து
உயிர்ப்போடு இருக்க
உதவுகிறது..!

ரயிலோடு
இன்னொரு பெட்டியாய்
இணைந்து கொள்கிறேன்!!!

சிறகுகளும் சிந்தனைகளும்...!

பிரியும் வரை  - தயக்கம்..!
புரியும் வரை - குழப்பம்..!
அறியும் வரை - ஆற்றாமை..!
அறிகையில் ஏமாற்றம்...!

நிஜம் காணும் போது
நீயும் நன்கு உணர்வாய்!!

அரண் கொண்ட அற வாழ்வு..!
சிறகுகளும் சிந்தனைகளும்
உன் வசம்..!
மனமுவந்த விருப்புபெறுப்பு
உன் பொறுப்பு..!!

சில வாய்மொழிகள்
கேட்டறிபவை அல்ல..!
உணர்ந்து அறிபவை..!

கேடின் கொடிதுணர்ந்து
தேடினும் - நினைவுகளினூடே
மட்டும் காண்பாய்..!

வீழும் வேளையில்
உணர்ந்தென்ன லாபம்..!
வீழ்ந்தெழுந்து விடியல்
காண்கையில்
வானில் என் விடியல் இல்லை..!

சொல்லிடாத ஓர் வார்த்தை..!

இதுவரை யாரோடும்
சொல்லி பழகாத
ஓர் வார்த்தை..!

பழகி சொல்ல தோணுகையில்
தயக்கம் என்னை
தடுக்க கண்டேன்!!
ஆசைகளை ஒடுக்க கண்டேன்
நடுக்கம் கொண்டேன்..!!

இது தவறோ
என்றெண்ணம் - மனதோடு
எழாமல் இல்லை..!
சரியாய் இருக்கும்
என்ற நம்பிக்கை
துளிர்க்காமல் இல்லை..!

தவிர்ப்புகள் புரிகையில்
தயக்கம் கொள்கிறேன்..!
தள்ளியே நிற்கிறேன்..!
தனிமை காண்கிறேன்..!

தடுமாற்றம் தெரிந்துவிட
கூடாதென
உறுதிமொழி கொள்கிறேன்..!
அவ்வண்ணமே எண்ணிய
எண்ணம் கொல்கிறேன்..!

என் மௌனங்களுக்குள்
இருக்கும் வார்த்தைகளை
விழிகளால்
மொழிபெயர்த்து

இதழோர சிரிப்பில்
ஒப்புவித்து போகும்
ஒவ்வொரு முறையும்
என்னை பிரம்மிக்க
வைத்தாய்..!

மிக துல்லியமாய்
மௌனங்கள்
பெயர்த்த உனக்கு
இதழ்கள் சொல்லிட
துடிக்கும் வார்த்தைகள்
புரியலையா..?

இட்ட மன இடர்
தாண்டி வெளி வருகிறேன்..!
தீப சுடர் காண்கிறேன்..!

விருப்பமற்று வாழ்ந்த
நானோ - இன்று
தவறுதலாக கூட
தவற விட விருப்பமற்று
வாழ்கிறேன்..!

யாரோடும் சொல்லாமல்
இன்று மட்டிலும்
என்னோடு மட்டுமே
வைத்திருக்கிறேன்..!
பொக்கிஷம் என
பொத்தி வைத்திருக்கிறேன்..!

காதலுடன் நான்..!

மறக்க வேண்டிய நினைவுகள்..!

சுற்றி ஓர்
வட்டம் வரைந்து
சுற்றம் உணராது..!

நினைத்து நினைத்து
கண்ணீர் வடித்து
வறண்டு போன கண்களோடு..!

வலிகளை வார்த்தைகளில்
வடித்து - கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
விஷம் வெளியேற்றுகிறேன்..!
நினைவுகள் மறக்கிறேன்..!
நிஜங்கள் ஏற்கிறேன் ..!!

உதாசீனங்கள் உணர்த்திய உறவுகள்..!
சோகமோ, கோபமோ
வலியின் வேகமோ,
இயலாமையோ..
ஏதோ ஒன்றாய்..
என் விரல்களை
உதறி தள்ளிய உறவுகள்...!

எண்ணி பார்க்கையில்
யாதும் தொலைத்து
ஏதுமற்று தனித்திருக்க
வந்த பயணம் தான் இது..!

இன்று எண்ணிக்கையில்
நூறாய்
என் நினைவுகள்
இந்த பயணத்தில்..!

எழுதிய நாட்குறிப்பு
தொலைந்து போகக்கூடும்..!
என் நாட்குறிப்புகள் கூறும்
இவ்வலைத்தளமும்
உள்ளிருக்கும்
வேதனை வரிகளும்..!

தலைப்புகள் மட்டுமே
வேறுபடும் - பதிவாகியிருக்கும்
ஒவ்வொரு
கவிதைகளுக்கும்..!

அதனின் நிஜங்களும்
நினைவுகளும்
எளிதில்
புரிந்து கொள்பவை அல்ல..!!
கடந்து செல்பவை அல்ல..!!

கவலைகள் மறக்க வைத்த
என்னோடு உடன் இருந்த
சில நல்உள்ளங்கள்!!
வாழ்வில் எப்பொழுதும்
என் விரல் பிடித்து
உடனிருப்பதாய் உணர
வைத்திட்ட இதயங்கள்..!

பதிவுகளை பார்வையிடும்
அனைவர்க்கும்
உளமார்ந்த நன்றிகள்..!!

காதலுடன்..
இரா.செந்தில்குமார்.