நிழலாடுகிறது!

எதிர்பாரா நிகழ்வுகள்
எப்போதேனும் அரங்கேறும்
எங்கேயோ செவிவழி
கேட்ட கூற்று..!

சில மாதங்கள் சென்று
உன் பெயர் எழுதிட
நேர்கையில்
நிழலாடுகிறது அக்கூற்று!

தேர்ந்த நடிகன் தான் ஆயினும்
கண்ணீர் ருசித்த சிரிப்போடு
உன் பெயர் ரசித்து நான்! 

தேநீர் கோப்பை..!

காது மடல்கள் கூசிடும் 
இதமான பனிகாற்று
உள்ளங்கையில் இளஞ்சூடான 
தேநீர் கோப்பை 
உன் நெருக்கத்தின் வெப்பம் 
தனிமையில் உன்னோடு பொடி நடை!

நம் தனிமை தொலைந்த 
சில நாழிகைகள் - யாதும் மறந்து 
உன் தோள் சாய்ந்து நான் !

உன் வாசம்..

ஏய்! என் பிரபஞ்சத்தின் மொத்த அழகியே
அறிந்திருப்பாயா
அத்தனை அணுக்களிலும்
உன் வாசம் நான் உணர்வதை- இன்றும்!

நாய்கள் குரைக்கும் சப்தங்கள்
மட்டும் எழும் நடுநிசியில்
நேற்று நானும் எழ கண்டேன்!

பனி ஆந்தை போல்
இறுக்கம் கொண்டு - இருள்களில்
நேற்று நானும் அழ கண்டேன்!

தன் கண்ணீர் தானே
துடைக்கும் வரம் வாங்கிய
வாழ்க்கை!

பலவாறு பகல் வேஷம்
நானும் சூட
கண்ணனென விமர்சிக்கபடுகிறேன்!
கர்ணன் நான் என கூறாமல்..

காதல் வஞ்சத்தில் வீழ்ந்தேன
கல்யாண மஞ்சம் மறந்தேன!
வாழ்வை துறந்தேன!

வீண்பொழுதுகள்
என்றேனும் வரக்கூடுமாயின்
சற்றேனும் நாட்கள்
பின்னோக்கி பயணித்து பார்..

காண உருகும் பனித்துளி நீ!
சூரியனை குளிரூட்டினாய்!
கரைந்து குறைந்த சூரியன்
சுயம் மறந்து சுற்றம் துறந்திந்த
அனாதை பயணம்!

நம் நெடு தூர பயணத்தில்
பூத்திருந்த நிகழ்வுகள்
இன்று சாயம் போன
காய்ந்த சருகுகளாய்!

ஏய்!
என் பிரபஞ்சத்தின் மொத்தமே
உணர்ந்திருப்பாயா
நிலாக்கால நினைவுகளென
உன்  வாசம் இன்றும் என் சுவாசத்தில்! 

நிலா இரவில்..

நிலா இரவில் 
நம் இருவரின்  தனிமையில்..

முன்னொரு நாளில் 
நடு முதுகினில் குத்தப்பட்ட 
என் காதல் கா(வி)யம் 
உரையாடினோம்! 

அன்போடு அரவணைத்து 
நிகழாது இனி 
ஒரு பொழுதும் என்றாய்!

நிலா இரவில் 
நம் இருவரின்  தனிமையில்..

கலங்கிய காதல் கண்களோடு 
பிரிவோம் என நீ அடிக்கோடிட்டு
சொன்ன வார்த்தைகள்  
ஒவ்வொன்றும் 
தேர்ந்த வாள் வீச்சுகள் 
என் நெஞ்சில்!

வாக்கு நிறைவேற்றினாய் 
நன்கெனவே! 
முதுகின்றி நெஞ்சாகி போனது  
இம்முறை!

நிலா இரவில் 
தனிமையில் நான்..
கலங்கிய காதல் கண்களோடு!

உச்சாணி கொம்பேறி!!

உச்சாணி கொம்பேறி 
ஊருக்கெல்லாம் நேசப்பட்டு 
ஊர் முழுக்க கண்பட்டு! 

சமதர்மம் பேசி 
என் சமயோகிதம் தொலைத்தேனே!

காசும் தான் சேக்கலையே
காதலும் தான் கூடலையே..

சேர்த்து வச்ச சொத்தெல்லாம் 
காதலுனும் - அன்பென்ற 
ஒன்று அணையாது என்றும்..

கருத்து பேசி 
எதிர்காலம் தொலைத்தேன்..  

வெட்டுப்பட்டும் 
கட்டுமரமாகி  கடல் சென்றேன்!

காரிருளில் கடும்புயலில் 
ஆழிபேரலையாய் எழும் அலைகளில் 
கட்டுமரம் நிலைகுலைய...

வந்தோர் எல்லாம் பத்திரமா கரை சேர 
கட்டுமரம் மட்டும் நொருங்க 
வாழ்கை நியதி அறிய கண்டேன்!

உச்சாணி கொம்பேறி 
ஊருக்கெல்லாம் நேசப்பட்டு 
ஊர் முழுக்க கண்பட்டு!

அத்துவான காட்டில் 
ஆகாச மேட்டில் 
அச்சாணி கழன்று 
நேசம் தேடி திக்கத்து நிக்கிறேன்..!

மனிதம் வீசி எறிகிறேன்!!

அக்னிப்பிழம்பு ஒன்று
என்னுள் ஆறாது எரிய கண்டு
மனிதம் வீசி எறிகிறேன்
அதனுள்!!

கடந்து வந்த யாவும்
முற்றும் கலைந்து போனது
என்னை துளைத்து போனது!

துணைப்புள்ளி யாருமின்றி
ஒற்றை புள்ளியென
முற்றுமாய் நான்.

ஆசைப்பெருக்கம் கொண்டேன்
நீள் வளர்ந்த நகக்கண்கள்
நறுக்கிட!

கிளை ஒடித்து
வேர் அறுத்து
சலசலக்கும் ஆற்று நீர்
நனைத்து
மீண்டும் விதைக்கணும்
நான் புதிதாய் முளைக்கனும்!!

நடுவிடம் சேரணும்!

மூடுபனி கவிந்த விடியலில்
வெண்பனியோடு சரசம்
கொள்ளும் என் மேனி!

பதின்மன் பருவமெனில்
அதீதம் ஆயிரம்!

உப்பங்கழி நீரென
நடுவிடம் சேராமல்
ஒதுங்கியே!!

சிறப்பு என்பதா
என் பிறப்பு என்பதா!

புலனாய்வு கொள்ள 
புலன்களுக்கு
உயிர் இல்லை!

ஞாயிறு உறிய கரைகிறேன்
காலக்கடிகாரம் கடந்தேரனும்
மாரியென மாறி
நானும் பொழியனும்

மலைகளில் உருண்டோடி 
நதிகளில் நனையனும்
சலசலக்கும் ஆற்றில் ஆர்ப்பரிக்கணும்
நடுவிடம் சேரணும்!