சோகத்தின் விடியல்கள்!!!

என் பாவம் செய்தேன்
ஏன் பாவமாய் ஆனேன்..
பாவம் தானே பாவையே நானும்!

பெருந்திரள் கூட்டி
கழைக்கூத்து ஆடி
விண்மீன் தொலைத்த வேடன்
நானும்!

முகமலர்ச்சி மனமகிழ்ச்சி
தொலைந்தே போன
நானும்!

நாளை வரும் துன்பங்களுக்கு
இன்றே அழுதல் தொடங்கிடும் மனதை
என் செய்வேன் நானும்!

விடியல் இல்லா ஒரு நல்
இரவு வேண்டியே
தினமும் நானும்!

சோகத்தின் விடியல்கள்
என் வாழ்வின் முடிவினில் தானோ!
பாவம் தானே பாவையே நானும்!

அறிவாய் நீயும்!

பனி படர்ந்த இருள் கவிழ்ந்த
பயம் அடர்ந்த ஓர் காரிருளில்
கனவெனவே கலைந்து போனாய்
தனியனவே எனை தவிக்கவிட்டு!

அறிவாய் நீயும்!
மீண்டு நானும் வருவேன்
உனை காணவே!

நாள்காட்டி!

தினம் இரவுகளில் வருகிறாய்
கனவுகளில் உலவுகிறாய்
உறக்கம் திருடுகிறாய்!

விழிக்கையில்
நினைவுகளாய் நிழலாடுகிறாய்
நிஜத்தினில் மட்டும் எனை
ஏனோ கொல்கிறாய்!

என் வாழ் நாள் அர்த்தம் உணர்த்திய
நாள்காட்டி நீ - கடைசி தாள் பிரிக்கிறேன்
யாவரையும் பிரிகிறேன்! 

நாணல்!!

வறண்டு போன என் பாலைவன வீதிகளில் 
நீர் கசிய காண்கிறேன் 
உன் அன்பில் அரவணைப்பில்!

விதிகள் பல வகுத்து நீள 
நேர்க்கோடிடுகிறாய்.....

வெள்ளத்தோடு வளையாத 
காட்டு மூங்கில் நானோ.. 
நாணல் போல் வளைகிறேன் 
உன் வளைவி சத்தத்திற்கே..!

மொத்த அன்பு திரட்டி  
பூப்பந்தென உருட்டி 
எறிகிறாய் என் மேல் - 
நொறுங்குகிறேன்  நான் 
நெருங்குகிறோம் நாம்!

குறைவே ஆயினும் நிறைவாய் இருப்பதாய் 
எண்ணி நிறுத்துகிறேன் இத்தோடு 
என் கவிதையை மட்டும்!

தலையணை தாலாட்டுக்கள்!!!

உனது இசை மெட்டுக்கள்
என் தலையணை தாலாட்டுக்கள்
தினமும்!

என் எல்லா மன நோய்க்கும்
உன் இசை ஒன்றே மருந்து!

இனிமையான தூக்க மருந்து!

ஒற்றை காலணி

வழி நெடுகிலும் உன் பூம்பாதங்களின்
பாதுகாவலனாய் நான்

காதல் இலக்கணம் மீறி
தாலி கட்டிய
புதுபெண்ணாய்  இக்கணம் நீ.

இனி பூக்களோடு
பூபாளம் பாடட்டும் உன்
பூம்பாதங்கள்
உன் வழிகளில்!

மேடை அரங்கேறாத என் காதல்
ஜோடி இழந்த ஒற்றை காலணியாய்
உன் திருமண வீட்டின்
வாசலில்- நான்!

ரேகை...

அழிந்தே போனதாய் எண்ணிய
இரு வேறு பாதை கொண்ட
உள்ளங்கை ரேகைகள்
வளர கனா கண்டேன்
வியந்து விழித்தேன்!

கல்யாண ரேகையோடு
ஆயுள் ரேகையும்
றெக்கை கட்டி  வளர்வதாய்
கனா கண்டேன்.
உறக்கம் தொலைத்தேன்!

மனதோடு புது ஆசையின்
ஓசையும் கேட்க கண்டேன்!

என்னில் பாதியாய் ஒரு பதி
தோள் சாயும் தோழியாய்
கை கோர்த்திடும் காதலாய்!
மனம் பேசும் வார்த்தைகளை
உதடுகளில் உச்சரிக்கும் உயிராய்!

ரயில் தண்டவாளத்தோடு
தனித்திருக்கும் ஒற்றை
பனை மர வாழ்வு போதுமே!
நல் துணை தேடும்
என் ரேகைகள் - உனை போலவே!